Թուրք-իսրայելական ներկա հակամարտությունը տեղի է ունենում բավականին տարօրինակ իրողությունների պայմաններում, երբ երկու պետությունների միջև շարունակվում է ռազմատեխնիկական համագործակցությունը, որը կարելի է համարել ռազմավարական դաշինքի առանցքային տարր:
2012-ի հուլիսի վերջ, Հայաստան: Երկրի գոյության մյուս բոլոր հայտանիշները առայժմ քննարկման հարթություն չբերելով` վերստին անդրադառնանք քաղաքական դաշտին հետխորհրդարանական և նախանախագահական ընտրությունների կտրվածքով:
Ասում են, երբ նորածինը ծնվում է, հրեշտակները երկնքում անմիջապես շշնջում են նրա անունը: «Ով ականջ ունի», լսում է: Անունը սիմվոլ է, այն իր շուրջը կարող է «հավաքել» դրական էներգիա կամ հակառակը:
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում հուլիսի 19-ին կայացած նախագահական հինգերորդ ընտրությունները, ինչպես և նախորդ չորսը, միջազգային հանրությունը գերադասեց չճանաչել` ԼՂՀ-ի չճանաչված լինելու պատճառով: Այնուամենայնիվ, այս չճանաչումի մեջ կային որոշակի տարբերություններ:
2012-ի հուլիսի վերջ, Հայաստան: Երկրի գոյության բոլոր մյուս հայտանիշներն առայժմ քննարկման հարթություն չբերելով` անդրադառնանք քաղաքական դաշտին հետխորհրդարանական և նախանախագահական ընտրությունների կտրվածքով:
Կասպից ծովում նորից արյան հոտ է գալիս։ Այս խոսքն առաջինը հնչել է արդեն հանգուցյալ Թուրքմենբաշու շուրթերից` էլի արդեն հանգուցյալ Հեյդար Ալիևի հետ հանդիպման ժամանակ։
ՈՒկրաինական քաղաքականության դաշտում ամերիկյան լոբբիստական ֆիրմաների նպատակները պարզելու խնդիրը բախվում է ԱՄՆ-ում և ՈՒկրաինայում բազմաթիվ հրապարակումների, խնդրո առարկայի շուրջ բավական լայն հրապարակային բանավեճին:
Սաուդյան արքայազնը, օգնություն խնդրելու նպատակով, կարծես, արդեն բոլորին զանգահարել է։ Նախորդ գրառմամբ նշել էինք, որ «ամենաթարմ» ռազմական դաշնակիցներ Թուրքիան և Պակիստանը հրաժարվել են: Քաղաքավարի կերպով հրաժարվել են նաև մյուսները, և միայն բրիտանացիներն են խոստացել մտածել այդ մասին։ Թեև նրանց մոտ, կարծես, «Ֆոլկլենդյան հակամարտություն 2»-ն է ուրվագծվում, այնպես որ, Եմենի և սաուդցիների համար դժվար թե բրիտանացիները ժամանակ գտնեն...